Carla van Wersch 2 - Carla van Wersch

CARLA VAN WERSCH

Carla 1 - Carla van Wersch
Carla 2 - Carla van Wersch
Carla 3 - Carla van Wersch

‘Kom maar binnen,’
zei ze
‘Wil je wat laten zien,’
zei ze
“Mooie dingen om naar te kijken,
aan te raken,
van te genieten,
je vol van te zuigen.”
Zomaar!

Carla 

Carla is autodidact. In de vroege jaren ‘80 begon ze van de ene dag op de ander met beeldhouwen. Haar drang zich te uiten in materiaal dat enige tegenstand bood, resulteerde in de keuze voor hardsteen. Ze begon haar carrière in Tilburg in het voormalige Duvelhok, een stichting voor kunstzinnige en beeldende vorming.

Ze volgde daar jarenlang lessen o.l.v. beeldhouwer Gerard van Rooy. In 2000 (inmiddels verhuisd naar Zeeland), stopte ze met haar baan in de volwasseneneducatie en ging ze zich steeds meer wijden aan het beeldhouwen. Ook verdiepte ze zich nog meer in de kunstgeschiedenis en natuurlijk de beeldhouwers.

Werk van Brancusi, Meefout, Jespers en Serra spreekt haar enorm aan en hun leven en werk inspireren haar. Brancusi met z’n oerbeelden, Meefout krachtig, Jespers robuust en Serra groots.

Ook de natuur met haar vele vormen en verscheidenheid is een bron waar ze eindeloos uit kan putten. Altijd veranderend en nieuw. Haar relatie met de polder is symbolisch. Ze ziet er veel vrouwelijke vormen en eigenschappen in. Vol verwachting, godin, zwanger. Ze neemt ook bescheidenheid en kracht waar. In knielend, met hand of vuist!
En allemaal met emotie.

Ook haar eigen leven speelt meer onbewust een rol. Beeldhouwen is voor haar een manier van uiten. Achteraf, als het beeld klaar is, merkt ze dat ze een bepaalde periode uit haar leven heeft verwerkt.

Ze werkt voornamelijk in verschillende soorten hardsteen, die ze zelf haalt in groeves of steenhouwerijen in België, Duitsland en Frankrijk. Een aantal beelden zijn van serpentijn, een Afrikaanse steen uit Zimbabwe.

Haar werkwijze is “en taille directe”, d.w.z. vanuit de steen de vorm laten ontstaan. Eerst wordt de steen verkend. Wat zegt de steen? Welke massa en vorm zitten erin? Breuklijnen, de mate van verwering en de uitstraling, wijzen haar de weg.

Dan begint het hakken. Haar handen worden gestuurd, doen heel intuïtief hun werk. Ideeën vormen zich tijdens het proces van hakken; eerst een vage voorstelling, dan gaandeweg steeds concreter. Uiteindelijk de vorm.  Haar vormentaal is abstract met als thema’s het menselijk lichaam en natuur.

Door naar de online winkel

RECENT WERK