LEEN DUIVENDIJK

Leen 1 - Leen Duivendijk
Leen 2 - Leen Duivendijk
Leen 3 - Leen Duivendijk

Leen van Duivendijk (IJzendijke 1954) woont en werkt in Middelburg. Hij is vooral gefascineerd door water, alleen water. Geen decorstukken rond het water maar schittering, beweging, reflectie, beweging, ritme, lijnenspel, verkleuringen enz. van het water zelf, los van plek, los van tijd, los van context. Mondiaal en tijdloos. Op afstand lijken de werken fotorealistisch maar van dichtbij zie je de worsteling en de motoriek van de hardwerkende schilder. Duivendijk schildert al zijn hele leven.
“Ik schilder omdat het moet, net als eten en drinken”

Twee weken voor het eindexamen van de Akte Tekenen kreeg hij een baan aangeboden en stopte hij met de opleiding. Daarna heeft hij meer dan 40 jaar geschilderd, musea bezocht en kilo’s kunstboeken verslonden; het volle leven, de beste opleiding die er bestaat!

“Op aarde bestaat er een waterkringloop waarbij zeewater verdampt, in de atmosfeer condenseert en als neerslag weer terugvalt, waarna rivieren en grondwater het weer terugvoeren naar de zee. Er komt nooit water bij en er gaat nooit water af”. En dat is zijn Hedwige-boodschap. Het maakt niets uit.

Het oppervlak van het water is de laatste jaren aanleiding voor schilderijen waarin de waarneming van de eigen omgeving wordt gecombineerd met het experimenteren met vorm en materiaal.
De schilderijen draaien om de spanning tussen wat aan de oppervlakte ligt en wat eronder verborgen blijft en het verlangen dat te doorgronden. Altijd zoekt Leen van Duivendijk een evenwicht tussen het karakter van het beeld en het karakter van de verf. Hoe het oppervlak van de drager-het linnen- zo te bewerken dat het als drager zijn eigenheid behoudt, maar toch de illusie van het oppervlak teweegbrengt.”

Hij schildert het oppervlak met een scherp oog voor licht, kleur, toon, reflectie en beweging. Van dichtbij grof, van veraf natuurgetrouw zijn de waterbespiegelingen zowel een studie in waarnemen als een aanleiding tot beschouwen.

De wateroppervlakken van Leen van Duivendijk bieden het in verf vertaalde kijkspel van het spiegelende, altijd in beweging zijnde wateroppervlak. Als metafoor voor de medemens die zich steeds anders vertoont en waar je altijd maar een glimp van ziet.

RECENT WERK